سجاد نیکنام: امروز به پاسداشت یک قرن مبارزات حق طلبانه زنان در سراسر جهان، 8 مارس در اکثر شهرها و کشورهای کره خاکی گرامی داشته میشود و بی شک برخلاف زنان این سرزمینها که به یمن حضور در جوامعی آزاد و صدالبته مبارزات مستمر خود زنان در برابر قوانین زن ستیز، به یک باور ملی در احترام به حقوق زنان منتهی شده، زنان ایرانی هنوز نه آنگونه که باید میتوانند 8 مارس یا هر روز دیگری را تحت عنوان روز حق طلبی خویش نام نهند و نه اینکه به آنان آزادی عمل بزرگداشت چنین روزی داده میشود. امروز در بسیاری از کشورها، اگر 8 مارس مورد بی مهری یا فراموشی خود زنان قرار گیرد، دولتها شاید به دلیل حضور زنان در رده های تاثیرگذار دولتی، خود مشوق اصلی زنان برای پاسداشت چنین روزی خواهند بود و بالعکس در ایران که بسیاری از زنان به هر بهانه ای که میشود به دنبال فریاد حقوق خویش هستند، تا میشود برای بزرگداشت 8 مارس مانع تراشی میشود و همچون هر حرکت حق طلبانه دیگری، دفاع از حقوق پایمال شده زن ایرانی، به منزله اقدام علیه امنیت ملی لقب میگیرد و جنبش زنان ایران، اندک حقوق خویش را نیز با تصویب قوانین جدید زن ستیز، محاکمه، ممنوع الخروجی و ... بیش از پیش تضییع شده میبیند. متاسفانه برخی باورهای غلط که در جامعه ایرانی ریشه انداخته، همان طور که جنبش کارگری را یک جنبش کمونیستی مینامد، جنبش حق طلبانه زنان را نیز یک جنبش فمنیستی مردستیز میداند و به بهانه دفاع از حقوق مردان، حقوق زنان را زیر پا میگذارد و به جامعه مردسالار نیز این تصور غلط را تلقین میکند که دفاع از حقوق زنان به منزله تضییع حقوق مردان خواهد بود؛ اینگونه میشود که امروز در برابر خواسته های به حق جنبش زنان ایران، ترویج ازدواج موقت، سهمیه بندی جنسیتی پذیرش دانشجو و ... به جامعه مردسالار ایران هدیه میشود تا در کنار رغبت و حمایت اندک و تاسف بار زنان ایرانی از جنبشهایی چون کمپین یک میلیون امضاء، با عرضه مزایایی جدید برای مردان که حقوق زنان را زیر پا مینهد (که البته به صورت غیرمستقیم حقوق مردان را نیز زیر سوال میبرد)، یاس و سرخوردگی به جنبش زنان ایران تزریق شود.

با نگاهی گذرا به آنچه که بر جنبش زنان ایران در طول سال 86 گذشت (گزارش آماری)، بیشتر به ارزش حرکت والای اندک زنانی پی خواهیم برد که با وجود بی مهریهای جامعه و بخصوص دیگر زنان ایرانی، نه تنها نومید و خسته نمیشوند، بلکه روز به روز با تحمل هزینه های بیشتر، به تداوم و حقانیت مسیری که در پیش گرفته اند، مهر تائید میزنند تا تاکیدی داشته باشند بر زنده بودن زن ایرانی و جنبش زنان ایران. شاید برخورد نسنجیده ای که در آستانه 8 مارس با پروین اردلان، یکی از چهره های ارزشمند جنبش زنان ایران صورت گرفت، نمونه بارزی باشد بر آنچه که بر زنان ایرانی میگذرد و اینکه آنها همیشه راهی برای عقب نماندن از قافله رو به رشد و برابری طلب دنیای امروز پیدا میکنند و اگر جسماً در کنار مدافعین جهانی حقوق زنان قرار نگیرند، روحاً و با یک فیلم ویدئویی، صدای خود را به گوش جهانیان خواهند رساند (متن سخنرانی پروین اردلان به هنگام دریافت جایزه اولاف پالمه). وبلاگ نویسی و حضور کلاسیک دختران و زنان در دنیای مجازی نیز تائیدی دیگر بر حقانیت مسیری است که آنها در پیش گرفته اند و به جرات میتوان گفت که شاید در وبلاگهایی سایه ای از نوشته های احساسی نیز مشاهده شود، ولی صداقت، حقانیت، سلامت و اخلاق را به وضوح میتوان در تک تک جملات و ابیاتشان نظاره کرد، برخلاف آنچه که در نوشته های شاید بسیاری از میهمانان دنیای مجازی از جنس مقابل بروز مییابد؛ همین مظلومیتها، کانون وبلاگ نویسان ایران (متن بیانیه این کانون)، سازمان ادوار تحکیم وحدت (ویژه نامه 8 مارس این سازمان)، گزارشگران بدون مرز (متن بیانیه این نهاد) و بسیاری نهادها و احزاب دیگر را به این وامیدارد که زنان را در مطالبات به حق خویش تنها نگذارند و در کنار آنان 8 مارس را گرامی بدارند، چرا که خوب میدانند برای احقاق حقوق برابر مردان و زنان ایرانی، هر دو باید در کنار هم باشند و امید که سال ۸۷ نیز با پاسخ مثبت مسئولین به خواسته های به حق زنان ایرانی روبرو باشیم. 

خبر اول اینکه، در پي بازداشت احمد تمويي از فعالان سياسي کردستان و پس از بررسي شماره تلفنهاي وي، سوران قادرزاده، جلال صدفي و هيمن صدفي 3 تن ديگر از اهالي مهاباد بازداشت شدن. جلسه دادگاه ۷ نفر از اعضای دوره دوم شورای شهر سنندج نیز به جرم اختلاس و تبانی در سنندج برگزار شده. همچنین دادگاه انقلاب شهر سنندج یک شهروند کامیارانی به نام فریدون تابعی رو به یک سال حبس محکوم کرده. همشون از بیگانه خط میگیرن!

خبر بعدی اینکه، صبح روز جمعه 17 اسفندماه یک گردهمایی با حضور گروهی از فعالان اجتماعی در اعتراض به دستگیری منصور اسانلو و محمود صالحی و کلیه فعالان اجتماعی و همچنین برای بزرگداشت 8 مارس روز جهانی زن، در اطراف تهران برگزار شده. صدها هزار کارگر در 41 کشور جهان نیز دیروز در همبستگی با کارگران ایران با شعار "منصور اسانلو را آزاد کنید!" اعتراضات و مراسمهایی برگزار کردن. گارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه نیز به مناسبت 6 مارس روز همبستگی با کارگران ایران بیانیه ای صادر کردن و همزمان با دومین روز دور جدید اعتصاباتشون، اعلام کردن که بگذارین کارگران راحت زندگی کنن و منصور اسانلو و محمود صالحی و همه کارگران در زندان رو بدون قید و شرط آزاد کنین چرا که ما مخل امنیت ملی نیستیم و علیه کسی تبلیغ نکردیم و خواستار محاکمه همه کسانی هستیم که اقتدار ملت ایران رو تضعیف کرده و میکنن. این در حالیه که شركت واحد در ماههاي پاياني سال 1386 دهها نفر از رانندگان شركت واحد رو به بهانه هاي جزئي و پيش پا افتاده گوناگون و در واقع به منظور گسترش احياي خصوصي سازي در شركت واحد، از طرف كميته انضباط كار مركز اخراج کرده. کارگران شهرداری سعدآباد نیز در اعتراض به عقب افتادن 5 ماهه دستمزدشان و پلمپ سنگ شکن، دست از کار کشیده و اعتصاب کردن. همچنین جمعي از كاركنان جهاد كشاورزي بوشهر در اعتراض به عدم پرداخت اضافه كار، حق ماموريت و ... خود دست به تحصن زدن. فارغ التحصیل کشاورزی زیاده، نمیخوان جاشون رو بدن به اینها!

خبر دیگه اینکه، روز پنج شنبه 12 تن از دانشجویان متحصن دانشگاه شیراز که قبلا به دادگاه انقلاب احضار شده بودن، پس از مراجعه به دادسرای انقلاب این شهر بازداشت ولی در نهایت دانشجویان در ساعات پایانی پنج شنبه با قرار وثیقه آزاد شدن. بی برنامگی و تغییر مداوم زمان امتحانات میان ترم دانشجویان ورودی جدید در دانشگاه امیرکبیر نیز موجب تجمع و اعتراض یکپارچه نزدیک به 400 نفر از دانشجویان ورودی جدید این دانشگاه شده. حتماً شیرازیها بهشون خط دادن!

خبر آخر هم اینکه،  انجمن اسلامي دانشكده هاي فني مهندسي و علوم پايه دانشگاه سیستان و بلوچستان ميزبان دانشجويان و اساتيد جهت برگزاري مراسم 8 مارس براي سومين سال پياپي بوده که اين مراسم با سخنراني دكتر بريماني و اشكان آذركيش آغاز شده و در ادامه با پخش سه كلیپ و بررسي وضعيت جنبش زنان و فشارهاي موجود بر فعالين اين جنبش و ارائه گزارشي از جلسات مستمر دو ساله كميته زنان انجمن اسلامي دانشكده هاي فني مهندسي و علوم پايه پيگيري شده و در پايان با پخش فيلم مستند مهتاب و قرائت قطعنامه خاتمه يافته. حتماً میخوان مهرنهاد تنها نمونه!